Op dinsdag 22 september bespraken we in de gemeenteraad een motie van Volkspartij Politiek Rheden (VPR), die opriep om geen statushouders te huisvesten in het Oude Postkantoor aan de Prinsenstraat in Dieren. Deze locatie wordt mogelijk verkocht en onderdeel van die verkoop is een verkenning of huisvesting van statushouders in dit gebouw mogelijk is. De ChristenUnie was verbaasd en geïrriteerd over de matige kwaliteit en de polariserende inhoud van de motie van VPR. Wil je weten waarom? Lees dan hieronder de vlammende spreektekst van onze fractievoorzitter Simon de Ridder:
Ik heb de motie van VPR nu een paar keer gelezen en zoals u waarschijnlijk al gemerkt heb ben ik erg verbaasd. En eerlijk gezegd wordt mijn verbazing bij het horen van de antwoorden van de heer Kooijmans vanavond op mijn vragen steeds groter en leidt die ook tot irritatie. Deze motie van VPR en de discussie vanavond draagt bij aan polarisering, zoals ik reeds in de eerste termijn heb betoogd. Daarnaast krijgt het proces van niet tijdige aankondiging van deze motie niet de schoonheidsprijs, zoals 50Plus al opmerkte.
Ook is het wat betreft de ChristenUnie inhoudelijk broddelwerk, dat valt op, zeker omdat deze is ingediend door een zeer ervaren raadslid, onze nestor. En op de inhoud van deze motie, daar wil ik graag in mijn woordmelding mijn definitieve reactie op geven.
Want VPR constateert dat de gevolgen voor de leefbaarheid nog niet zijn onderzocht. Dat de gevolgen voor de omgeving nog niet vaststaan. Dat omwonenden onvoldoende zijn betrokken. Allemaal serieuze punten. En vervolgens trekt VPR daaruit een opmerkelijke conclusie:
We weten het nog niet, dus laten we het vanavond alvast verbieden.
Voorzitter, zo bedrijven wij geen zorgvuldige politiek. Als de heer Kooijmans zegt: onderzoek eerst de gevolgen, dan zeg ik: prima. Als hij zegt: betrek de buurt serieus, dan zeg ik: volmondig ja. Als hij vraagt of twintig tot tweeënveertig mensen op deze plek een passende schaal is, dan is dat een terechte vraag. Maar dan moeten we toch ook bereid zijn het antwoord af te wachten?
Want wat doet VPR? Eerst schrijft zij dat beheer, begeleiding en gevolgen nog niet zijn onderzocht en vastgesteld. Vervolgens concludeert zij dat statushouders hier niet gehuisvest mogen worden. En daarna vraagt zij het college alsnog om onderzoek te doen naar de invulling van het pand. Voorzitter… Waartoe dient onderzoek als VPR de conclusie al heeft geschreven?
En hetzelfde gebeurt met de omwonenden. VPR vindt dat zij onvoldoende zijn betrokken. Ook daarin kunnen we elkaar vinden. Daarom heeft de ChristenUnie niet voor niets afgelopen week samen met Volt raadsvragen ingediend. Met als doel dat de communicatie en de participatie beter wordt.
Maar voordat die inwoners hun mening hebben kunnen geven, wil VPR vanavond al vastleggen welke uitkomst er in ieder geval níét meer uit dat proces mag komen. Wat is dat dan voor participatie? Luisteren naar inwoners, op voorwaarde dat hun antwoord er niet meer toe doet?
Voorzitter, dan de argumentatie. VPR schrijft dat in tien jaar potentieel “honderden statushouders” door dit gebouw kunnen gaan. Dat klinkt indrukwekkend. Maar in dezelfde motie staat dat er op enig moment twintig tot tweeënveertig mensen wonen. Waarom tien jaar aan opeenvolgende bewoners bij elkaar optellen alsof al die mensen tegelijkertijd aan de Prinsenstraat wonen?
Waarom wordt het woord “veiligheid” opgevoerd, terwijl de motie geen enkele concrete veiligheidsanalyse noemt? En waarom wordt een nog niet onderzocht risico alvast gebruikt om één specifieke groep inwoners uit te sluiten?
Dat is geen onderbouwing. Dat is een conclusie op zoek naar argumenten.
Voorzitter, de ChristenUnie staat ergens anders. Wij nemen onze verantwoordelijkheid voor mensen die een verblijfsstatus hebben en hier een nieuw bestaan moeten opbouwen.
Wij kiezen voor kleinschaligheid. Wij kiezen voor verbinding met de buurt. Wij willen dat nieuwkomers Nederlands leren, werken, vrijwilligerswerk doen en zo snel mogelijk volwaardig onderdeel worden van onze samenleving.
En ja, daarbij hoort óók dat we luisteren naar omwonenden. Dat we kijken naar draagkracht en leefbaarheid. En dat niet iedere locatie automatisch geschikt is.
Misschien is dit plan te groot. Misschien moet de doelgroep gemengder. Misschien blijkt uit serieus onderzoek dat een andere invulling beter is. Maar voorzitter: wij weten dat vandaag nog niet. En kennelijk weet VPR dat óók niet, want anders hoefde zij niet om dat onderzoek te vragen.
Dan blijven er voor mij een heleboel vragen over aan de heer Kooijmans. Als het werkelijk gaat om zorgvuldigheid, waarom deze haast? Als het werkelijk gaat om participatie, waarom bepaalt VPR de uitkomst dan voordat inwoners gehoord zijn? Als het werkelijk gaat om de schaal, waarom sluit uw motie dan niet een bepaalde omvang uit, maar specifiek de huisvesting van statushouders? En als het werkelijk gaat om evenwichtige spreiding: waar is dan uw alternatief?
Want verantwoordelijkheid nemen betekent niet alleen vertellen waar mensen níét mogen wonen. Verantwoordelijkheid nemen betekent ook antwoord geven op de vraag waar dan wél.
Voorzitter, de ChristenUnie kiest niet voor naïviteit. We kiezen voor zorgvuldigheid. Niet eerst de conclusie en daarna de feiten. Niet eerst een doelgroep uitsluiten en vervolgens spreken over verbinding. Niet eerst inspraak beloven en ondertussen de uitkomst al dicteren. Wat ons betreft onderzoeken we deze locatie serieus, betrekken we omwonenden serieus en kijken we kritisch naar schaal, beheer, begeleiding en leefbaarheid. En dán nemen we een besluit. Op basis van feiten. Op basis van onze verantwoordelijkheid voor álle inwoners. Nieuwe én bestaande.
Daarom zullen wij deze motie niet steunen.