Voorzitter,
Voor ons ligt een beleidsarme perspectiefbrief. Dat is wat de ChristenUnie betreft geen tekortkoming, maar een logisch gevolg van het feit dat het coalitieakkoord nog in de maak was. Daar bovenop wordt straks in de begroting het coalitieakkoord gelegd, waarin de daadwerkelijke politieke keuzes hun plek zullen krijgen.
De ChristenUnie ziet die uitwerking met belangstelling tegemoet.
Ruimte geven
Juist daarom zijn wij vandaag terughoudend. Wij hebben zelf geen initiatief genomen voor moties of amendementen op deze perspectiefbrief. Niet omdat wij geen ideeën hebben – wie ons verkiezingsprogramma heeft gelezen, weet wel beter – maar omdat wij vinden dat een nieuw college de kans moet krijgen om op stoom te komen.
Informatievoorziening
In de drie maanden dat ik nu raadslid mag zijn, is mij namelijk iets opgevallen. Wij lijken als raad soms meer bezig met bestuderen en besturen dan met sturen.
Veel moties die de afgelopen maanden zijn aangenomen – ook een motie van mijzelf over het cultuurbeleid – gingen niet over een fundamenteel politiek verschil van inzicht. Ze gingen over iets anders. Over de samenhang tussen doelen, indicatoren, resultaten en uitgaven. Over de vraag of wij eigenlijk wel goed konden zien wat we wilden bereiken en hoe het geld daaraan werd besteed.
Voorzitter, laat ik een beeld gebruiken van met een auto op reis gaan.
Heel toepasselijk voor velen van u, nu de zomervakantie voor de deur staat.
Of in het geval van de voorzitter zal dat denk ik de camper zijn?
Een gemeenteraad hoort in principe het reisdoel aan te geven en een oog op het dashboard te houden. Rijden we de goede kant op? Rijden we te hard of te zacht? Hebben we nog genoeg brandstof? Brandt er geen rood lampje?
Maar de afgelopen periode zaten wij soms met zijn allen onder de motorkap. Niet omdat we dat leuk vinden, hoewel sommige raadsleden daar zichtbaar talent voor hebben, of omdat er grote autopech was, maar omdat we onvoldoende zicht hadden en het dashboard vaak niet functioneerde.
En als je onder de motorkap moet kruipen om te begrijpen hoe de auto rijdt, gaat er iets mis met de informatievoorziening. Daarom doen wij vandaag een dringend appel op het college én op de ambtelijke organisatie:
Maak serieus werk van betere informatievoorziening bij de begroting en het vervolg van de P&C cyclus.
Zorg ervoor dat de nieuwe opzet die in deze perspectiefbrief wordt aangekondigd voor de begroting, zoals het er staat – dat er meer nadruk komt te liggen op de meerwaarde van de begroting als sturingsinstrument, met een scherper onderscheid tussen doelen, resultaten en indicatoren – ook daadwerkelijk zichtbaar wordt in de begroting.
Vertrouwen
Voorzitter,
Ik merk dat vertrouwen geven aan onze overheden in onze samenleving steeds minder vanzelf gaat. En soms is dat ook terecht en maakt de overheid er een potje van.
Tegelijkertijd moeten we ook als mens, als inwoners en als gemeenteraad waken voor handelen vanuit wantrouwen. Dat uit zich dan bijvoorbeeld in te veel vragen en interrupties hier aan de microfoon en tot ellenlange moties met waslijsten van verzoeken, waar het college dan periodiek op zou moeten rapporteren. Dat leidt uiteindelijk niet tot een werkbare situatie, waar onze inwoners wat aan hebben. Wantrouwen maakt uiteindelijk onderlinge verbinding kapot en wantrouwen saboteert vooruitgang.
Waar mijn punt vandaag over gaat is dat de ChristenUnie dus graag wil werken vanuit vertrouwen. Vertrouwen in inwoners die verantwoordelijkheid nemen. Vertrouwen in vrijwilligers, verenigingen en maatschappelijke organisaties. Vertrouwen in onze ambtenaren. En ook vertrouwen in het college.
Samenvattend
Voorzitter, samenvattend:
De ChristenUnie ziet een perspectiefbrief die stabiliteit biedt. Wij zien een college dat nog bezig is zijn koers verder uit te werken. En wij zien een organisatie die de komende jaren belangrijke stappen moet zetten in haar informatievoorziening.
De ChristenUnie geeft daarvoor vandaag zoals gezegd graag vertrouwen. Duurzaam vertrouwen vraagt echter wel dat er stappen gezet worden om betrouwbare, heldere en tijdige informatie te geven. Want alleen dan kunnen wij als raad onze kaderstellende, volksvertegenwoordigende en controlerende rol goed vervullen.
Zodat we in deze raadsperiode, ook als oppositiepartijen niet blijven steken in moties die vragen om nog meer spreadsheets, formats of verantwoordingsdocumenten. Maar dat we de komende jaren vaker samen over het reisdoel kunnen spreken en samen naar het dashboard kunnen kijken, in plaats van met z’n allen onder de motorkap te verdwijnen. Dat vraagt van zowel coalitie als oppositie ‘lef en vertrouwen in elkaar’, waarmee wij dan ook het gelijknamige amendement over het coalitieakkoord steunen.
Dank u wel.
